Uzun tatil çok uzun, bu Milletvekilleri bu kadar uzun tatili hak etmiyor..22 Haziran seçimlerinin ardından hemen tatile girmişti TBMM üyeleri..bana göre uzunca tatil yapıyorlar, bu tatilleri ilkokul, ortaokul veya lise öğrencileri gibi üç ay olacağına bir ay tatil ile yetinmeliler. Milletvekilleri, kendi seçim bölgelerinde o bir aylık dönemde gezsin, yeter ama üç aylık tatil ülkemiz için bana göre baya bir lüks oluyor. Neyse toplandılar..

TBMM’nin DTP’li milletvekillerinin de yemin etmesi ile yeni yasama faaliyetlerine başlaması bana umut verdi. Bu meclis, herhalde cumhuriyet tarihimizin en fazla konuşulacak ve tarihe geçecek icraatlarını gerçekleştirecek bir meclis olacak, bana öyle geliyor. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün açılış konuşmasını baştan sona nefes almadan izledim ama hemen ardından MHP lideri Devlet Bahçeli’nin bu konuşmayı “vasat” olarak değerlendirmesini anlayamadım. Ya önceden böyle bir tutum için karar almışlardı yoksa konuşma daha haber bültenlerine düşmeden MHP liderinin “vasat” nitelemesini yadırgadım.

CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu başta olmak üzere CHP milletvekillerinin TBMM’deki açılış öncesi meclis bahçesinden çeşitli tv kanallarından yorumlarını izledim, gerçekten iyi bir muhalefet ortaya koyacaklarının kararlılığını gördüm. Buna sevindim. Çünkü, demokratik ülkelerde iktidarları çalıştıran aslında muhalefettir ve öylede olması gerekir. İktidar, “nasılsa biz iş yapıyoruz, nasılsa muhalefet bizim hızımıza yetişemiyor” rehaveti içinde olmayacak ve daha diri ve daha dikkatli ve de eskisinden daha kararlı ve etkili bir çalışma ortaya koyacak. Bunu da iktidar milletvekillerinin yorumlarından anlıyorum. Bu meclis, tarihe geçecek bir meclis olacak. Neresinden bakarsam bakayım, ben öyle algıladım. Umarım da yanılmam ve bu meclis, yeni bir ilk sivil Anayasa yapabilen bir meclis olarak tarihteki yerini alır.

DTP Milletvekillerine gelince benim dikkatimi Leyla Zana’nın yemini yaparken ki dilinin sürçmesi çekti. “Türkiye milleti” dedi evet, “türk milleti” yerine ama bana kalırsa zaten Türk milletinden de kasıt Türkiye Milleti olduğuna göre sorun olacak bir konu değil. Ama DTP milletvekillerinin gerçekten TBMM’nin üyeleri olduklarını gönülden dile getirmeleri, onların aslında bizim Milletvekillerimiz olduğunu da hissettirdi. Yani sanki bu ülkede  mesela biz Trabzonluyuz diye bir sıkıntımız ya da sorunumuz varsa ilada  salt Trabzon milletvekillerine gidecekmişiz gibi bir algımız var, bu yanlış bana göre. TBMM’deki isterse istanbul’un en sosyetik Milletvekili olsun o da benim bir milletvekilim  ve ben sorunumu fırsatını bulursam ona da aktarabilmeliyim. Yani TBMM’nin her üyesi, bu ülkenin dört bir yanındaki vatandaşında milletvekilidir. DTP Milletvekilleri de sanki salt Doğu ve Güneydoğu Anadolu Milletvekilleriymiş gibi bir algı oluşturdu. DTP’li vekillere bir şey söyleyeceksem benimde illa kürt olmam gerekmiyor, onlarda beni kürt olmadığım için dinlememezlik ya da muhatap almama konumunda olmamalılar. TBMM açılırken yapılan yeminlerden DTP li milletvekillerinden de ben bu elektriği aldım ve onlarda gerçekten Demokrasiye inanmış birer insanlar olarak görevlerini yaptılar.

Şimdi bazı gazeteciler gibi illa da TBMM’nin kulislerinde var olmak gerekmiyor. Nasılsa her şey  TRT3’ten canlı olarak yayınlanıyor. Siz o yayınlardan veya TV’lerden yapılan canlı yayınlardaki yorumlardan hangi partinin hangi politikayı izleyeceğini ya da gelecekte neleri nasıl yapacaklarına dair fikirleri verebiliyorlar. Gel gelelim TBMM’nin yeni başkanı Cemil Çiçek’e..TBMM’nin açılışı öncesi ortaya koyduğu sağduyulu ve akil adam rolündeki tavrı  ile TBMM’nin daha önceki başkanlarından farklı olacağını ortaya koymuş oldu. Cemil Çiçek, yeni bir sivil Anayasa yapacak meclisin adeta “Hint kumaşı” değerindeki bir isimdir. Bir tecrübe, bir deneyim, bir kütüphane, bir arşiv değerindeki siyasal kimliği ile günümüze kadar başarılı politik çizgisiyle ortaya koymuş ve ispat etmiştir. Bu dönemde Cemil Çiçek’in TBMM başkanı olmasını bir şans  yeni ve sivil bir Anayasa’nın yapılacak olmasındaki en önemli faktör olarak görüyorum ve bunun için bu meclisten de umutluyum ve tabiî ki de böyle bir meclisin ülkesinde olmaktan mutluluk duyuyorum.

Bizim İsmail

Cep telefonuma durmadan mesajlar geliyor. Reklamlardır diyorum bakıyorum olur olmaz yerde sık sık mesaj gelince huylanıyorum . sevmem öyle mesaj gibi şeyler. Gelen mesaja bakıyorum, Ayvadereliler Derneği’nden gelmiş. Kanal 7’deki “gönülden sesler” adlı yarışma proğramında finale kalan Araklı’nın Ayvadere (Aho) köyünden olan ve kısaca İsmail Efendi olarak bilinen ve sevilen İsmail Ramazanoğlu’nun torunu İsmail, için “107 yazıp 2353”e mesaj atın, destek olun diyor. Babası Hasan’ı tanırım severim de, hele Hasan’ın  babasını cümle alemden çok severim, İsmail efendi, gerçekten tanıdığım her zaman eli öpülesi ve duası alınası hocalardandır. Ben aslında hocaları sevmem ama İsmail efendiyi severim çünkü İsmail efendi, babamın arkadaşı olmasından değil sadece gerçekten Hocadır, ondan severim. Hakkında bir tek kem söz duymadığım gibi vaazlarında da, cenaze namazlarında da cemaatı bıktıran ya da “yeter be hoca” dedirten insan değildir. Ölçüsü, sohbeti  İslam nasıl emrediyorsa aynen, şeker gibi bir insandır. Onun torunu, bizim de yeğenimizdir dedik oy verdik. Hele Mahmut amcam var yanımda, bir heyecan ki sormayın, ilk önce İstanbul’daki hanımına, ardından tüm çocuklarına, yetmedi ne kadar tanıdıkları varsa hepsine birden arayarak ilada İsmail’e oy verdirmek için az didinmedi.

Dedesi İsmail efendinin adı ile yarışan İsmail daha 12 yaşında ve diğer finale kalan yarışmacılar kendinden hep büyükler. İbrahim  gözlerinden engelli bir insan o da şeker gibi tabi, bir de Osman var yarışmada, sıradan bir Niyazi işte. Ama ömer ve İsmail var. Finale dört kişi kalmışlar ve bunlarda jurinin oyları yüzde 40 etkili olurken verilen mesajlar da yüzde 60 etkili olacak sonuçlarda. Kanal 7 de, baya bir reklam kuşağı ile tam bir fırsat yakalamışcasına izleyenleri bıktıran reklam kuşakları ile bu yarışmanın meyvelerini toplamış oluyor, toplasında lafım yok. Neyse finalde 109 Ömer birinci oldu, bizim İsmail de ikinciliği aldı. Ama yarışma sonuçları açıklanmasının hemen ardından birinci olan Ömer, kendisinin arabası olmamasına rağmen kazandığı son model otomobilini Somali’ye bağışlayınca ne yalan söyleyeyim gözlerimden yaş geldi, hanım görmesin diye gizlemeye çalıştım. Baktım, Juri’deki Uğur Aslan’da ağlıyor. “helal be koçum” dedim, hoşuma gitti. O Ömer’i tebrik ediyorum, gözlerinden öpüyorum, anasına ve babasına, öyle bir evlat yetiştirdikleri için teşekkür ediyorum. Basit belki ama çok güzel hareketler bunlar dedirtmiyor mu? Kalın sağlıcakla..

Not: Bu yazım aynı zaman da www.karadenizolay.com , www.kuzeyhaber.com ve Hizmet Gazetesi’nde yayınlanmıştır.(mka)

Olabildiğince siyasetten uzak yazılar yazmaya özen gösteriyorum. Sözüne itibar ettiğim dostlarım, “boş ver, sen siyaset yazma” derler, ben bunları dikkate alıyorum. Zaten bunun farkındalar da ama öyle zamanlar oluyor ki, yazılmadan geçilemeyecek sohbetlerimiz de oluyor. Nitekim, tüm bu seçim atmosferini hep birlikte aynı toplumla yaşıyoruz. Kimileri, bir kentin kız erkek demeden, yediden yetmişine, varan bir sevdasını, kalkıp siyasete alet ederek, “ucuz politika” yolunu seçerken, yazı yazan bir insan ister istemez işin içinde buluveriyor kendini.

Araklı’da karadere vadisinde, çay içmeye bir yer aradım. Şöyle vatandaşların bulunduğu bir kahve, bir çay ocağı fark etmezdi, fakat nerde bulabilirim bunu bilmiyordum. Önceleri Bifara, şimdiki adıyla Merkez köy’de bulabilirim diye umut ettim, girdim yola. Bifara hanları vardı eskilerde, tarihi bir köprüsü vardı, yolun her iki yakasında da kahvehaneler vardı o zamanlar. Belki yine vardır diye umutla gittim ama yoktu. Sadece Ramazan’da açık olan bir yer varmış ama orası da kapalı tabi. Çok özel bir çay değildi aradığım, sıradan bir yer olsun, vatandaşlar bulunsun, ve o vatandaşların gündemleri nedir diye onları dinleyeyim, çay bahanem olsundu tüm amacım. Bana Erenler’i önerdiler. Eski adıyla zimladeresi diye bilinen yine eskiden hanları olan bir yer. Karadere vadisine giren herkesin rahatlıkla bildiği bir yer burası.

Üç- beş dükkanın bulunduğu, dereye nazır bir balkonu bulunan pirzolacısı bulunan ve az daha yukarısında da belediye binası ve camii ve kur’an kursu bulunan bir yer. Burası Araklı’nın en güzel köylerinden birinin, Kestanelik köyünün de hemen altında olan yer. Altı dükkan, üstü de CHP’nin belde teşkilatı yazılı kıraathanenin balkonuna geçtim. Kahvehanenin içinde üç masada kağıt oyunları vardı. Balkonda da 4 kişi oturuyordu. Yol boyunca Saadet Partisi’nin flamaları, belli bir düzenle asılmıştı ama Zimla deresine varınca CHP ve Ak parti flamaları gözüküyor sadece. Yoldan geçen Has Partili bir seçim aracının anonsları oldu. Bir çay, ardından bir daha derken  balkonda oturanların sohbetine kulak veriyorum. Zaman zaman bana “tanımadık” der gibi bakıyorlar ama, ben anlamazdan geliyorum. CHP belde teşkilatında ne konuşulur, oradaki insanların gündemi nedir.dinliyorum sadece..

Çok konuşan birisi var, Trabzonspor’un Şampiyonluğu Fenerbahçe’ye kaptırmasının ardından ortaya atılan AK Parti aleyhindeki tartışmalardan söz ediyor. Bir ara diyor ki, “Adam geldi (başbakan Erdoğan’ın Trabzon konuşmasını kastediyor) bir konuştu, bizimkilerin tezi çöktü. Öyle ya, Rizespor, Spor Toto ligine çıkamamış, Kasımpaşaspor düşmüş ligden, öyle bir durumda hiç tutar mı sizin teziniz. Neymiş, Trabzonspor şampiyon olmasaymış, bunu kullanacakmışız, nasıl sus pus oldular. Tutmadı bu iş, yanlış yaptı bizimkiler. Nasıl düşünmezler, Kasımpaşa’yı Rize’yi..yani bu tezi işlerken, gündem yaparken bunlar hesap edilmez mi. Ne oldu, işte adam bir konuştu, herkes sustu. Ben onu bunu bilmem bu işin sorumlusu bana göre bizim başkandır, Sadri Şener’dir  bence”.. sohbet içindeki diğerleri de bu fikre itiraz etmiyorlar.

Bir diğeri, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun …. yazının devamı  http://www.karadenizolay.com/yazar/867-mkemal-aycicek-chp39nin-bir-belde-teskilatindaki-balkon-sohbeti.html da

 Kimilerine göre ülkemizde bir seçim havası
yok gibiyse de artık son virajlara gelindi. Bundan sonrası kıran
kırana bir heyecana dönüşür artık. Bu tarz siyasi partilerin
yarışlarında her seçim öncesi şunun altını çizdim. Seçime
katılan 15 siyasi parti ve bağımsız adaylar vatandaşa kendini
beğendirebilmek ve “ben senin hizmetkarınım” diyerek, seçmene
kendini seçtirme yarışında. Onun için seçmenler burada
profesyonel olmalı ve bu işin tadını çıkarmalı. Çünkü, tüm
partiler de adaylar da onun huzurunda, o yani seçmen, burada
partiler üstü bir konumdadır.

 Kim bana “durumu nasıl görüyorsun” diye
sorsa, önce  gülüyorum sonrada seçmenin profesyonel olması
gerektiğini söylüyorum. Lakabı “kobra” diye bilinen bir
arkadaşım var, söylemesi ayıp, en sadık okurlarımdandır. O,
yazılarımı adım adım takiple de kalmaz, bir gün öncesinden “ne
yazdın?” diye de sorar zaman zaman. Yazılarımı okur, sonrada
hemen sıcağı sıcağına “güzel yazmışsın” der, tebrik eder. Ben de
ona saygı duyarım, o kimilerinin hani “46”lı diye tabir ettiği
 tiplerden. Çoğu zaman “normal”dir ama zaman zaman da hiç
ummadığınız biri oluverir karşınızda. Ekmek parası der, çer,
çöpten ekmek çıkarmak derdindedir aslında . Denizden midye
çıkarır bunu paraya çevirmeye çalışır, güvercin atığı bulur bunu
değerlendirir, limanda dökülen buğdayları toplar tavuğu olana
verir, yardımsever, can kıymeti bilen, delikanlı bir kimliğe
sahiptir.

 Zaman zaman  yetiştiği kültür, çevre ona
saygısızca davranır. O eski “ülkücü”lerdendir. Satmaz partisini,
onca yıllar( 80 öncesi) kimselerin ulaşamayacağı yerlere,
dağlara tepelere yazdığı yazılarla övünür. Bu son dönemlerde
teşkilattan istediği gibi bir tavır göremeyince kendince
kırgınlığı var ama yine de MHP’ye toz kondurmuyor. Partililerin
kendilerini harcadığından yakınsa da o dedim ya “eski ülkücüler”
den.. onca koşturmaya karşı sadece aldığı 200 doları hatırlıyor
maddi olarak. Zaman zaman o bana getirir duyumlarını, piyasa
nabzını iyi tutanlardandır. Kısaca Referandumda da seçimlerde de
ayaklı gazete gibidir.

 Her zaman ki gibi sabah erkenden ekmek
peşindedir. Kuşluk vaktine kadar çalışır, sonra da
mahallesindeki arkadaşlarının hazırladığı kahvaltıya çıkar. Eğer
arkadaşları yoksa evine uğrar, kahvaltısını yapar tekrar kadrolu
işçiler gibi mekanına geri döner. Mekanı dediğim yer, liman ve
çevresidir..sabah görüştüğümüzde keyifliydi ama o kahvaltıya
çıkıp geldiğinde sağ kolu hareketsizdi. Dikkatimi çekti,
“hayırdır, ne oldu” dememe kalmadı, önce “düştüm evde” dedi.
“çatladı galiba” diye de ekledi. Geçmiş olsun, nasıl oldu diye
sordum, sesini biraz daha yükselterek  “sorma” dedi. Israr ettim
bu sefer, dayanamadı ama öfkeyle anlatmaya başladı;

 “Eve gittim kahvaltı için, bir baktım
camda üstte Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, altında da eski TOKİ
Başkanı ve Trabzon Milletvekili Adayı Erdoğan Bayraktar’ın
afişleri asılı. Kopardım onları, attım çöpe. Eşim geldi bana
neden onları kaldırdığımı sordu derken tartıştık, bu yüzden
eşimi dövdüm. Orda düştüm işte ve kolum incindi, bu hale geldi”.
Hayret ettim dinlerken, anlatırken sanki olayı yeniden
yaşıyormuş gibi gözleri parlıyor, hala hıncı geçmemiş bir hale
dönüşüyor.

 “Ayıp etmişsin” dedim, “bırak ya, ne
biliyorsun da bana bunu söylüyorsun” diye karşılık veriyor.,
“evine gidince yengeden özür dilemelisin” dedim sonra, bu kez
daha da sinirlendi, “kes, tamam, uzatma, neyine özür
dileyeceğim. Meğer geçen seçimde de AK Parti’ye oy vermiş zaten”
diyiverdi. Güldüm yine. Zaten benim o gülüşlerim onu iyice sinir
ediyor, daha da öfkelendi, “bana akıl verme, işine bak” diye
bağırmaya başladı. Ama onu tanıyorum, kalbinde söylediklerimi
tasdik eden ama görünürde buna tepki koyan bir yapısı var. O da
üzüntülü aslında eşine gösterdiği tepkiden ama olan olmuş bir
kere. Kolu incinmiş işte, siyaset böyle berbat bir hal
alabiliyor demek ki. Onun için seçmenin profesyonel olmasından
yanayım.
Bir evde, karı- koca arasında bile bu tarz kavgalara yol
açmamalı. … devamı için

Türkiye’de genel seçim
var. Kütahya’nın Simav ilçesi merkezli ama Ege ve Marmara’yı
kapsayan deprem oldu, 3 vatandaşımız yaşamını yitirdi.
İstanbul’da Polis helikopteri düştü, 4  can kaybına üzüldük.

Ama Futbol’da da dananın
kuyruğu koptu ve Türkiye Süper liginde Fenerbahçe,
Trabzonspor’la aynı puanı olmasına karşın, Averajla Şampiyon
oldu. Bu  Şampiyonluğu kutluyorum ancak, elinizi vicdanınıza
koyun ve gidin tüm Dünya’nın neresine giderseniz gidin,
Türkiye’nin neresine giderseniz gidin ve bu şampiyonluk için
sorun önünüze kim çıkarsa, “Gerçekte Şampiyon kim?” diye..ne
cevap alırsınız? Buna herhalde Fenerbahçeliler hariç herkes,
“Trabzonspor” cevabını verir değil mi?

Hiçbir Trabzonspor
taraftarı, alınteri ile kazanılmayan Şampiyonluğu kabul etmez.
Hiçbir Trabzonsporlu, Trabzonspor’un bir “lutuf”la, veya her
hangi bir “himmet”le veya herhangi bir “hile” veya siz buna
tabirimi mazur görün “ayak oyunu” ile olacak Şampiyonluğu asla
kabul etmez, içine sindiremez ve hazzetmez. Zaten
“Trabzonspor”luluk ile “Anadolu”luluk arasındaki
özdeşleşmişlikte işte o duruşla alakalıdır. Futbol, neticede adı
üzerinde “oyun”dur. Oyunun ciddiyeti, sahiplenme ve taraflılıkta
zaman zaman ölçülerin kaçırılmış olmasına müsamahakâr
davranılması, bunun “oyun” olmasıyla alakalıdır. Fakat, Futbol
aynı zaman da “spor”dur. Spor, centilmenlik, kaynaşma, 
kardeşlik ve yarıştır.

Fenerbahçe’nin
Şampiyonluğunu kalkıp TV ekranlarından “bileğinin hakkıyla
şampiyon oldu” diye ısrarla üzerine basa basa söyleyebilenler,
şüphesiz ki kendilerini bu “oyun”da taraflı görenlerdir. Olaya
objektif bakabilen ve de “taraf” mantalitesi dışında, genel ve
“oyun” değil de “spor” açısından bakanlar, aynı sözü kesinlikle
söyleyemezler.

Türkiye’de geçmişten günümüze genel anlamda yapılmış tüm maçlara
..devamı için

Sivas’ın Kangal
ilçesindeki balıklı kaplıca da “Doktor balıklar” a inanılıp,
onlarla şifa dağıtıldığının tüm resmi kaynaklarda yer almasına
karşın, Bayburt’un Kırkpınar (çıphınıs) köyünde her yıl Mayıs
ayının ortasından  (20 Mayıs ile 5 Haziran) Haziran ayının ilk
haftası sona eren “Yılanlı tedavi” son 20 yıldır sürüyordu.
Şimdi buna  Bayburt valiliğince “Yasak” konmuş. o yasağı ben ne
o köye ne de Bayburt’a yakıştıramadım açıkçası. Saçma, anlamsız
ve gereksiz bir yasak yani.

“Bayburt Valisi
Kerem Al, AA muhabirine yaptığı açıklamada, “Yılanlardan şifanın
tıbbi olarak mümkün olmadığının belirlenmesi üzerine valilik
olarak bu konuyu yasakladık. Yılanla tedavi yapanları tespit
edersek haklarında yasal işlem başlatacağız. Her yıl mayıs
ayında basında yer alan yılanla tedavi edilen insan görüntüleri,
hem Sağlık Bakanlığımızı, hem de valiliğimizi rahatsız
etmekteydi. Bunun için tıbben mümkün olmayan böyle bir şifa
arayışını yasakladık. Bu işin turistlik bir yanı da yok. Eğer
olsaydı yasaklamazdık” demiş..

 Gerekçeleri arasında
“yılanlardan şifanın tıbbı olarak mümkün olmadığının
belirlenmesi” ve “basında yer alan yılanla tedavi edilen insan
görüntüleri, hem sağlık bakanlığımızı ve hem de valiliğimizi
rahatsız etmekteydi” gibi ifadeler var.

 Şimdi sayın Vali Al’a
sormak lazım, o yılanların tedavi edici olup olmadıkları
konusunda valilikçe bilimsel bir çalışma yapılmış mı? (üstün
körü ve de günümüz doktor mantalitesi dışındaki bir anlayışla,
hani şifalı bitkiler karşıtı bir dayatma ve mantık ürünü).

Doğaya ve de insana saygılı olunan bir çalışmadan söz … devamı
için

Suriye’de
olaylar çığırından çıkıyormuş, Türkiye’ye 263 mülteci sığındı
bile , Libya’da Kaddafi’nin küçük oğlu ve 3 torunu, NATO
Operasyonlarında yaşamlarını yitirmiş, Türkiye’de tüm siyasi
partiler tam gaz seçim çalışmalarına hız vermiş ama ben tüm
bunları es geçiyorum. Hatta şu  Telekomünikasyon  İletişim
Başkanlığı’nca “engel” konan 12 bin 341 websitesinden söz
edecektim, böyle “yasak”lı anlayışın ülkemizin gelişmişliği ile
bağdaşmadığını yazacaktım, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın da
“ÖSYM Başkanı süreci iyi yönetemedi” dediği, YGS’deki “şifre
tartışmaları”na değinecektim ama yok ben yine Eminbey’i
dinleyeceğim bu hafta da. Çünkü Eminbey’i ilk defa böylesine bir
isyancı gördüm, yaşadığı bir günü anlatmaya başladı;

“Sabah işyerimi geç açtım.
Mesai günlerinin sonuncusu aslında ama gazete okurları var.
Sabahın erken saatlerinde gazete okumadan güne başlamak hemen
hemen bir alışkanlıktır okurlar için, magazin sever okurların
belki okuma saatleri biraz daha kuşluk vakitlerine varır.
Müşterilere haksızlık yaptığımın ezikliği içindeydim ki,
işyerimin önünde candan dost arkadaşım semih arabasında beni
bekliyor.

Birlikte açtık
işyerini..ben gazeteleri  stantlarına yerleştirirken o da gelen
müşterilerle ilgilendi.  Hava güneşli ama zaman zaman  rüzgarda
esiyor. Sabah kahvaltımızı bir sallama çay ve kekle yapıyoruz.
Bu arada Semih sık sık telefonla konuşuyor, sağdan soldan
aranıyor. Bir önceki gün sık sık çalan aynı telefonuna
bakmıyordu bile ama bugün daha bir farklı telefonlarda
dakikalarca konuşuyor. Tabi telefonlu mesailerde mutlaka bir
sıkıntı vardır. Yoksa durup dururken kimse öylesine telefonla
konuşmaz

sanırım ya da bana öyle geliyor. Ben telefon konuşmalarını artık
pek …devamı için

Masada oturan ama adını
bilmediğim o orta yaşlı olan, bana “Turgay” diyene, “o turgay
değil ki, bende benzettim ilk başta ama o değil” diyor. “Turgay”
sanan, biraz mahcup bir edayla uzaklaşıyor masadan..çaylarımızı
içerken, sağımda oturan bir tabaka çıkarıyor cebinden, sarma
tütünden sigarasını yapıyor, odun ağızlığına takıyor ve yakıyor.
“Kahvelerdeki Sigara yasağını bende beğeniyorum. 58 yaşındayım,
8 yaşından beri sigara içiyorum, biz tütün ekerdik, o zaman
başlamıştım”..o arada, nüfus kayıtları ile ana yaşları
arasındaki uyumsuzluktan söz ediyorlar, kardeşinin kendinden bir
yaş küçük olduğunu ama nüfusta 4 yaş farklı olduklarını, bir
diğeri de kız kardeşinin nüfusta ablası göründüğünden
bahsediyor.

Ben masada sadece
dinliyorum, insanlar tanımadıkları bir insana ne anlatır diye
bekliyorum, çayımı içip, onları dinlediğimi belli edince de
onlar anlatıyorlar. Hemen karşımda oturan bir ara cep
telefonundan Ali’yi arıyor, onunla konuşurken, avda kaçırdıkları
domuzu, gıranı (tepe) aşarken gördüğünü, o sırada Mehmet’lerin
köpeğinin Domuzun peşine koşarken,  onu çağırdığını ve onca yolu
yayan geldiklerini, köpeği de köprü ayağına bağladığını
söylüyor. “alsınlar onu oradan” diyor.  Başka birileri geliyor,
onlarda da taze haber var, bir Doğan’ın  mahallenin en fazla
yumurtlayan tavuğunu bir anda pirzolaya çevirdiğini, kendisinin
müdahale etmesine karşın başarılı olamadığını söyleyince hep
birlikte üzülüyorlar. Her gün yumurtlayan bu köy tavuğundan
haberi var demek, baya bir meşhurmuş bunu anlıyorum.

Laf lafı açıyor derken
tabi ki gündem Seçimlere geliyor. O yaşlı olan, 80 ihtilalinden
önce MHP’lilerin yoğunlukta olduğu mahallenin çeşmesine “CHP”
yazdırdığından söze giriyor, CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nun
açıkladığı seçim beyannamesinden mutluluk duyduğunu ifade ediyor
ama ardından da, “  söylediklerinin üçte birini yapar ancak, ona
da iktidar olması lazım, o da olmaz zaten”..Ardından AK
Parti’nin tüm Türkiye’de olduğu gibi burada da önde olduğunu,

Trabzon’da AK Parti’nin 4, CHP’den  Volkan Canalioğlu’nun,
MHP’den de Koray Aydın’ın TBMM’ye gidebileceğini umduğunu dile
getiriyor….devamı için  

Şimdilerde hemen hemen her
evde internet var. Geçmişte her evde ev telefonu olduğu gibi..
ama bugün, eskisi kadar ev telefonu kalmayınca görüyorsunuz Türk
Telekom reklamlarını ve bedava konuşma gibi halkı cezbedici
kampanyalarını da tabi..eskiden herkesin “postane” olarak
bildiği kurumdan söz ediyorum. Şimdi özelleştirilerek, Türk
Telekom adını aldı. Şimdi öylesine özele varan hizmetler verir
hale geldiler ki, sizde Eminbey gibi şaşar kalırsınız..nasıl mı?

Eminbey, TTnet
müşterisi..bir süreliğine Ankara ve İstanbul’a gidiyor, bu
sırada internet ücretlerini ödeyemiyor. Yani 3 aylık
faturalarını..sonra geri döndüğünde 3 faturasını ödeyip, kuruma
kızgınlığı nedeniyle de hattının iptal edilmesini istiyor.
İnternet hattı, 2010 Aralık sonu itibariyle de kapanmış oluyor.
Aradan bir süre geçiyor, Eminbey’e TTnet’ten bir mektup geliyor,
mektupta kapanan internet hattının “açılış” ücreti olarak 16
lira para isteniyor. Eminbey, üşenmiyor varıyor TTnet’in ilgili
birimine ve “bu fatura neyin nesidir” diyor. Görevliler,
inceliyor ve ardından “internet hattınızın açılış ücreti
beyefendi” diyorlar. Kapanmış bir hattın “açılış ücretimi olur?”
diye diretiyorsa da görevliler, “iyisi mi sen bir dilekçe yaz
bizim müdüre” diye yol gösteriyorlar. Eminbey, orada yazıyor
dilekçesini ve ayrılıyor kurumdan. Aradan belli bir süre daha
geçiyor, bu kez o müdüre yazdığı dilekçenin cevabı geliyor.
Cevapta da aynen personelin söyledikleri anlatılıyor. Yani
müdür, cevapta, “kapanmış internet hattınızın açılış ücretidir.
Ve bu ücreti ödemekle yükümlüsünüz” diyor.

Eminbey bu öyle müdür dedi
diye alttan alacak hali yok ya, o anda da derdini anlatacak
kimsesi olmayınca basıyor kalayı, tabi aklına kim geliyorsa.
Tabi öncelikle bu kurumu özelleştirenlere, sonra görevini
savsaklayanlara vs. bunları anlattığı arkadaşlarının yanına ben
sonradan yetişebildim. Beni de görünce kestirmeden bir de bana
anlattı olayı.  “yaz bunları, bak eskiden yazdıklarınız işe
yarardı, şimdi yazdıklarınızdan da  bir şey

de çıkmıyor ya” diye de ekliyor. Eskiden diyor devamı için

TBMM 23. Dönem
milletvekilleri , 2007 Türkiye genel seçimleri sonucu
meclise giren ve hâlen görevde olan milletvekilleri, Cumhuriyet
tarihinin şüphesiz çok önemli bir dönemi için isimlerini tarihe
altın harflerle yazdıran milletvekilleri olmuştur. Neden bunu bu
kadar emin söylüyorum, geçmiş dönemlerde halkın seçtiği nice
milletvekili, partisini para, makam veya herhangi bir nedenle
bırakabilirdi. Yani onlara kısaca “çantada keklik vekil” diye
bakılırdı ama 23.dönem milletvekilleri için böyle bir ifadeyi
kimse kullanamayacak..

Şimdi 24. dönem TBMM
oluşumu için 12 Haziran 2011’de yapılacak genel seçimler için
Milletvekili aday adayları, partilerin kendilerine göre
belirledikleri “seçim” yöntemleri ile belirleniyor ve her parti
ve 550 milletvekili aday adayı listesini Yüksek Seçim Kurulu’na
verdi. Bağımsız milletvekili adayları da dahil tabi. Şimdi eski
dönemlere göre çok daha “ince elenip, sık dokunan” bir çalışma
ile partiler, çok titiz bir seçim yapıp, Türkiye’nin geleceğine
yön verecek insanları TBMM’ye götürme çabasındalar. Burada tüm
partilere ve tüm milletvekili adaylarına başarılar diliyorum.
Kolay değil artık Milletvekili olmak, çok yönlü araştırmalar
sonucu vekil adayları belirleniyor. Eskiden olduğu gibi, öyle
hatır, gönül, vefa gibi duygularla ve hatta bastır parayı ol
milletvekili adaylığı dönemleri çok gerilerde kaldı. Öyle de
olmalıydı zaten.

Fakat Türkiye, satın
alınabilen milletvekillerini gördü geçmişte, bir takım
kişilerin, belki örgütlerin, belki sermayenin belki bir takım
başka odakların oyuncakları gibi seçildikleri partilere ihanet
edip, makam ve mevkiler belki vaad edilen farklı hediyeler(!)e
kandılar ama halkın verdiği oyların aksine hareket edip,
davalarına, partilerine, seçmenlerine ihanet ettiler. 23. dönem
milletvekillerinin tarihe altın harflerle geçtiklerini
söylerken, Türkiye’de olmayan olayların gerçekleşmesinde,  bir
takım tabuların yıkılmasına, yani bir takım davalarda
organerallerin bile yargı huzuruna çıkarılabilmeleri ve hatta
cezaevlerine bile girebiliyor olmalarına sebep olan alt yapıyı
oluşturan yasaları, taviz vermeden TBMM’den geçirmiş
olmalarından söz ediyorum. Öyle “Güneş motel” modelleri
gibi modeller de denenmedi değil, bir önceki dönemde mesela
..devamı için

Geçen yıl yazmışım,” ÖSYM’ye “neşter” lazım!
Başlıklı yazımı..

http://www.karadenizolay.com/yazar/608-mkemal-aycicek-osym39ye-nester-lazim.html” 

Ağustos ayında..aradan bir yıl geçmeden, Neşter vurulmuş olan
bir kurumdan yine “pis” kokular geliverdi, yine YGS sınavında
yüzbinlerce öğrencinin umutları ile oynanan bir skandal
atılıverdi ortaya..Eğer, ortaya atılan iddiaların yüzde bir bile
olsa doğruluk payı varsa, yazık çok yazık yani..ister istemez
insan hemen “ah şu yöneticiler” demeden kendini alamıyor.şimdi
de YGS’de skandal öyle mi?!

Allah’dan hemen olay üzerine Ankara Cumhuriyet
Başsavcılığı inceleme başlattı da kabaran yüreğim, bir nebze de
olsa rahatladım. Haberlerde “YGS’de “şifreli kopya” iddialarına
ilişkin olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı inceleme başlattı.
1.5 milyon öğrencinin girdiği Yükseköğretime Geçiş Sınavı’nda (YGS)
basına dağıtılan kitapçıkta Temel Matematik testindeki cevap
şıklarının şifrelendiği öne sürüldü.
Basında yer alan iddialarla ilgili
gün içinde Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi’nden (ÖSYM)
yalanlama geldi. Akşam saatlerinde ise iddialara ilişkin olarak
Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın inceleme başlattığı haberi
geldi. “Şifreli Kopya” iddiasıyla ilgili olarak başlatılan
soruşturma kapsamında soru kitapçığı ÖSYM’den istenecek.
İncelemenin KPSS’deki kopya iddialarına ilişkin soruşturma
kapsamında yapılacağı öğrenildi.” Deniliyor. Bu güzel gelişme
ama. Facebook’ta yazışan öğrenciler, haklı olarak
isyanlardalar..alın birkaç örnek; 

 “Mervegül
Kınalı

ygs dende bi pislik yapmayı becerdiniz ya …. devamı için