Askerimiz Irak’a gitmeli

 

 M. Kemal AYÇİÇEK- 5.08.2003

 

Savaşa karşıyız.sadece Türkiye’de değil tüm Dünya’da hiç ama hiçbir insanın burnunun kanamasını istemeyiz. Milletimizin tarihinden, milletlik şuurundan, ırksal kökenine neresine bakarsanız bakın genlerimizdeki duygularımızdır bunlar.
Eee nerden çıktı şimdi böyle bir ecdadın nesli olarak bizim “ kapitalist ve de sömürgeci ABD ve İngiltere’nin bulaştırdığı bir pislik içinde işimiz ne?” diyebilirsiniz haklı olarak.
Büyük olmak, Müslüman olmak hele hele insan olmak, bir takım misyonu yüklüyor bize milletçe. O misyon, sadece bizi, kendimizi değil konu komşumuzu da düşünmemizi gerektirmiyor mu? Eğer konu komşumuzu düşüneceksek, Irak’taki kaotik ortamın bir an önce ortadan kaldırılmasına ufak bir katkımız da olacaksa neden askerimiz Irak’a gitmesin?

Orada yaşayan insanlar, bizim komşularımız.iyi ya da kötü komşularımız. Onlara huzurlu bir ülkeleri olabilsin diye katkı sunmak boyun borcumuzdur. Sadece Türk olarak değil, üç kıt’a ya hükmetmiş bir milletin evladı olarak görevimizdir. Bu görevi ize başkalarının vermiş olması değil bizim üstlenmemiz gerekir. Çünkü biz barış ve refahın bir an evvel tesis edilmesinin duayenleriyiz.(gülmeyin ecdadımız öyleydi en azından)

Barış ve huzur içinde tüm insanlığın refahı, bize dinimiz İslam’ın da emridir. Kaldı ki, Irak’taki huzursuzluk dolayısıyla bize de yöneliktir. Bu noktada “Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” diyemeyiz. Aksine, orada yıkılmış bir rejim var ve bu yıkılan rejimin kalıntıları elbette iktidarı vermemek için olanca ve akla hayale gelmeyecek direnişini sürdürecektir. Bu da risk faktörünü gündeme getirir. Askerimiz açısından elbette yüksek risk mevcuttur ama bu hiçbir zaman ABD veya İngiliz askerlerine olduğu kadar olmayacak ve en azından inanç birliğimiz yüzünden bizim askerimizin lehine olacaktır.

Irak’ta zaten yıllardan beri biz PKK-KADEK teröristleri yüzünden vardık. Ama şimdiki varlığımız belki Kuzey Irak yerine Güney Irak veya Batı Irak’ta olabilir. Askerimiz, Irak’ta ABD ve İngiliz askerlerinden daha dirayetli ve daha mantıklı ve akıllı duruş sergiler. Tıpkı Afganistan’da olduğu gibi.

Ha şimdi Afganistan’da BM ve NATO bilgisinde vardık ama Irak’ta böyle bir güvece yok. Afganistan’da durum farklıydı burada daha farklı. Bizim başlangıcından itibaren içinde yer almadığımız ve ülke olarak ta her yönüyle karşı çıktımız bir savaş, Türkiye’ye rağmen yapılabilmiş ve komşumuz ateşe verilmiştir. Biz bu ateş içinde yer almasak ta bu ateşin söndürülmesinde etkin rol almamız insani bir durumdur. Belli ki ABD ve İngilizler burada

batağa saplanmıştır. Biz onları bu bataktan kurtarma adına değil, salt Irak’taki masum insanların huzur ve refah içinde olabilmeleri adına burada etkin rol üstlenmeliyiz. Yoksa Türk askeri Irak’a ABD ve İngiliz askerlerinin güvenliğini sağlayacak jandarma olarak değil tabi.

Irak’a gidecek askerlerimizden şehit verirsek ne olacak denebilir. İyi ama biz önceki Irak rejiminin himayesinde olan bir terör örgütü yüzünden binlerce şehit vermedik mi? her zaman şehit vereceğine, o batağın kurutulmasını sağlayıp ta şehit vermemek daha doğru değimlidir?

Hem komşumuzda istikrar sağlanmadığı müddetçe Türkiye bundan zarar görecektir. Baksanıza Türk kamyonlarına saldırılar yapılmıyor mu? Yapılacak tabi ama bunlar bir bedeldir elbette. Bu risk bedelidir. Böyle riskler göze alınmadıkça yaşamın anlamı olmaz ki zaten. Öyle değil mi ama? Ben şehit verelim taraftarı değilim ama ülkemizin bekası içinde komşularımızın sulh içinde olması gerekir. Ne demişti Mustafa Kemal Atatürk, “yurtta sulh, cihanda sulh” öyle değil mi? aynısını bende diyorum işte. Kalın sağlıcakla.